Carinthia TLG: Technical Light Garment

Czasem jest tak, że patrzysz na dany „ciuch” i widzisz dość prostą formę, do tego wykonany z materiałów, które bynajmniej nie wyglądają na stosowane w kosmicznych technologiach. Zastanawiasz się wówczas, czy producent nie próbuje cię nabić w butelkę, pisząc o swoim produkcie rzeczy, których ni cholery nie możesz dopatrzeć się w tym, co właśnie oglądasz…

Tak właśnie jest w przypadku najnowszego produktu Carinthia, czyli lekkiej kurtki „technicznej” nazwanej TLG Jacket (Technical Light Garment, czyli lekka odzież techniczna). Na pierwszy rzut oka przypomina ona znaną i lubianą kurtkę znanego i lubianego producenta mającego logo ze szkieletem, którą opisywaliśmy w Frag Out! #13, a która nazwę zaczerpnęła od podstawowego składnika każdej materii.

W sumie obie kurtki mają robić to samo, czyli stanowić samodzielną odzież na mniej chłodne dni oraz docieplenie pod warstwę zewnętrzną (czy to wodo-, czy wiatroodporną, czy również izolacyjną) w te, w które naprawdę mocno pizga złem. Jak to jednak bywa, diabeł tkwi w szczegółach.

O ile przeznaczenie obu kurtek, a także poniekąd wygląd są podobne, o tyle konstrukcyjnie różnią się one dość znacznie. Carinthia chwali się, że w TLG po raz pierwszy zastosowana została Carinthia ISO Mapping Technology. Według opisu producenta jest to innowacyjna technologia, która pozwala utrzymywać ciepłotę ciała (komfort termiczny) w tych miejscach, w których jest to potrzebne. Bazuje ona na podziale stref na ciele (w tym wypadku – na tułowiu), z których każda ma różną „naturę cieplną” – inaczej się nagrzewa, inaczej chłodzi i wymaga innego komfortu termicznego. Nowa technologia bazuje na tym podziale i dzieli odzież na strefy dopasowane pod względem termicznym do stref, które okrywają.

W przypadku TLG technologia ISO Mapping sprowadza się do podzielenia kurtki na kilka stref oraz wykonania ich z różnego rodzaju materiałów – oczywiście podstawowym pozostaje autorska ocieplpina austriackiego producenta, czyli G-LOFT.

Za utrzymanie odpowiedniego komfortu termicznego w TLG odpowiadają przede wszystkim strefy wykonane z dwóch rodzajów G-LOFT STi (Stable Insulation) o gramaturze 40 oraz Ci (Compact Insulation) o gramaturze 30. Z tego pierwszego wykonano górną część korpusu kurtki obejmującą klatkę piersiową, barki i tył ramion do łopatek oraz rękawy, a z drugiego – całą dolną część korpusu z przodu i z tyłu. Jeśli ktoś chce sprawdzić rozkład ocieplin, może to łatwo zrobić sam. Wystarczy odwrócić TLG na lewą stronę – z zewnątrz jest ona prawie w całości pokryta cienkim, gładkim (niepikowanym) nylonem w powłoką DWR. Od spodu jednak wyraźnie widać, gdzie który rodzaj G-LOFT się znajduje – Ci jest umieszczony w równoległych komorach pikowanych poziomo, a STi znajduje się w komorach o geometrycznym kształcie przypominającym połączone ze sobą sześciokąty. Wnętrze kurtki, od strony ciała użytkownika, również wykonano z cienkiego, miłego w dotyku nylonu, a więc całość zapewnia także właściwy transport wilgoci na zewnątrz.

CZYTAJ DALEJ

Instagram Feed Instagram Feed Instagram Feed Instagram Feed Instagram Feed Instagram Feed Instagram Feed Instagram Feed Instagram Feed Instagram Feed Instagram Feed Instagram Feed
More Stories
Tasmanian Tiger Tac Modular Pack 30 Vent